صفحه اصلی > درباره بیمارستان > تاریخچه بیمارستان 

 

تاریخجه بیمارستان:

 شهر بندرعباس یکی از مهمترین مراکز استراتژیکی و تجاری ایران در جوار خلیج فارس،تنگه هرمز و دریای عمان است.که با اقلیم گرم و مرطوب از جنوبی ترین مراکز استان ها بشمار می رود. جمعیت این استان  1578183 نفر است ، که 49/96 آن ساکنین شهری و 49/83 آن ساکنین روستاها می باشند.امید به زندگی در بدو تولد شهری :مردان 70سال و در  زنان 71 سال می باشد و امید به زندگی در بدو تولد روستایی :مردان 68 سال و زنان 69 سال می باشد.و از ویژگی های بارز استان کسب رتبه دوم در ثبت ولادت 2/23 در هزار نفر می باشد.یعنی کل ولادت های شهری استان درسال 1391  برابر 25105 نفر بوده است که از این تعداد 6778   نفر در بیمارستان شریعتی دراین مقطع اززمان متولد گشته اند که با توجه به اهمیت موضوع و حساسیت آن که قشر مادران و نوزادان هر دو از اقشارآسیب پذیر جامعه می باشند.به جاست که خواستار توجه ویژه مسئولین در این خصوص باشند ،دقت در امر برنامه ریزی وارتقاء  خدمات ارائه شده به این عزیزان مستلزم تلاش مضاعف و نکته سنجی تمامی دست اندر کاران را می طلبد.لذا مدیریت و رهبری بیمارستان خود را موظف به تنظیم برنامه دقیق با زمانبندی حساب شده می داند تا در رفع نواقص و مشکلات گامی برداشته باشد.بیمارستان دکتر علی شریعتی تنها مرکز آموزشی درمانی دانشگاهی بندرعباس می باشد که در زمینه بیماریهای زنان و زایمان در این شهر فعال می باشدساختمان بیمارستان دارای قدمت دیرینه ای است، در ابتدا این ساختمان به عنوان کنسولگری انگلیس فعال بوده و سپس به بیمارستان عمومی شهرستان بندرعباس تبدیل شده است.با افتتاح بیمارستان شهید محمدی در سال 1358 بیمارستان عمومی به آنجا منتقل گردید و این بیمارستان به بیمارستان اعصاب و روان مبدل گردید. در سال 1366 با راه اندازی بخش اعصاب و روان در بیمارستان شهید محمدی و احساس نیاز فراوان شهرستان به یک مرکز تخصصی زنان و زایمان در سال 1367 این بیمارستان با مجوز 130 تخت ثابت به بیمارستان زنان و زایمان تغییر یافت.ساختمان بیمارستان با زیر بنای 1520 متر مربع دارای می باشد. بخش  های بالینی زنان و زایمان، جراحی زنان، نوزادان و NICU، ICU   ،اتاق عمل  ،اتاق زایمان و اورژانس در آن گنجانده شده است.  به جاست یادآور شوم قابلیت اجرای اهداف برنامه استراتژیک ،منوط  به عدم تغییر مدیریت ، ریاست و مسئولیت کارکنان  یا عدم تغییر منش و دیدگاه ایشان حداقل برای یکسال و تامین به موقع منابع و در دسترس بودن آن برای مجریان می باشد.وهمچنین سیاست اجرایی بیمارستان و دانشگاه دستخوش تغییر نگردد.